Wybaczanie daje wolność

Jedną z najskuteczniejszych aktywności, które maksymalizują nasz wewnętrzny potencjał jest wybaczanie. Wybaczanie (obok wdzięczności, praktykowania optymizmu i zaniechania zamartwiania się) jest bardzo skutecznym sposobem na napełnienie naszego „emocjonalnego zbiornika”, który bardzo szybko się opróżnia podczas podejmowania decyzji oraz poprzez negatywne emocje. Wybaczanie jest jednym z największych wkładów, jakie możemy wnieść w stosunki z innymi ludźmi. Z tego wszystkiego wynika, że wybaczanie jest bardzo ważną praktyką i świadomym działaniem, z którego musimy zrobić nawyk.

Dopóki nie wybaczysz, zawsze będziesz ofiarą.

Kiedy uda ci się szczerze komuś wybaczyć, wówczas otwierasz się na przepływ zaufania i bezwarunkowej miłości. Oczyszczasz w ten sposób własne serce i usuwasz główną przeszkodę prowadzącą do zmiany. Gdy nie wybaczamy, to stajemy sobie na drodze do zmian. Zaczynamy się usprawiedliwiać i bronić.

Wybaczanie – co to jest?

Zanim omówimy nagrody związane z nawykowym wybaczaniem oraz jak to robić, musimy zrozumieć co to jest wybaczanie i dlaczego jest takie trudne.

Sam temat jest bardzo obszerny. Postaram się jedynie przybliżyć to zagadnienie.

Przede wszystkim musimy wiedzieć, że wybaczanie to proces, a nie pojedynczy akt. Jest to proces który wymaga olbrzymiej odwagi, ale wiąże się z niesamowitym wewnętrznym oczyszczeniem.

Wybaczanie to zaprzestanie pielęgnowania urazy. Uraza jest uczuciem, które pojawia się gdy ktoś zrobi nam krzywdę. Samo uczucie urazy znika po pewnym czasie, ale gdy zaczynamy je „pielęgnować” w sobie, to nie dopuszczamy do jej zniknięcia. Gdy rozpamiętujemy krzywdę i jej konsekwencję, to ciągle na nowo przeżywamy cierpienie z tym związane.

Wybaczanie to rezygnacja z zemsty. Gdy pragniemy się zemścić, to doprowadzamy do tego, by sprawca naszej krzywdy poczuł się tak samo jak my lub gorzej. Chcemy ukarać sprawcę naszych nieszczęść. Szukamy okazji do zemsty i tracimy energię. Zamiast koncentrować się na rozwiązaniach poświęcamy całą naszą energię na to, by komuś zaszkodzić. Gdy chcemy się zemścić to skazujemy się sami na długotrwałe przeżywanie negatywnych uczuć i stajemy się zgorzkniali i nieszczęśliwi.

Wybaczanie to akceptacja tego, że nie otrzymamy rekompensaty za wyrządzoną nam szkodę. Kiedy nie potrafimy wybaczyć, to chcemy, aby ktoś wynagrodził nam nasze szkody.

Często się zdarza, że wybaczanie kojarzymy z zapominaniem. A przecież wybaczyć to nie znaczy zapomnieć. Każda sytuacja jaka nas spotyka może być cennym doświadczeniem i nie warto zapominać cennych lekcji jakie daje nam życie. Trudne doświadczenia pomagają nam w przyszłości wybierać inną właściwszą drogę postępowania. W wybaczeniu chodzi raczej, aby pamiętana krzywda przestała nas boleć w przyszłości. Musimy wiedzieć, że gdy komuś wybaczamy wcale nie zwalniamy sprawcy od odpowiedzialności za zło, które uczynił.

Wybaczanie pozwala wyjść z roli ofiary, dopóki nie wybaczymy, będziemy związani ze sprawcą. Innymi słowy, gdy wybaczamy to odcinamy się od sprawcy. Nie znaczy to, że musimy pojednać się ze sprawcą, pojednanie i zgoda nie jest warunkiem wybaczania.

Krótko mówiąc wybaczać to nie żywić niedobrych emocji do ludzi, których czyny poruszyły nas tak mocno, że poczuliśmy się z tym bardzo źle.

Po co wybaczać?

Jakie nagrody sobie fundujemy, gdy wybaczamy?

Darowanie krzywdy ma moc uzdrawiania

Tak więc, wybaczając uzdrawiamy siebie. Bo tak naprawdę robimy to dla siebie samego, a nie dla osoby, która nas skrzywdziła.

Wybaczając uwalniamy się od starych wzorców postępowania, zyskujemy spokój i harmonię, mamy lepsze zdrowie, czujemy w sobie więcej energii, uwalniamy się od przeszłości, odczuwamy więcej radości i jesteśmy szczęśliwsi, budujemy bardziej twórcze relacje z ludźmi, tworzymy bardziej radosne związki uczuciowe.

Krótko mówiąc wybaczanie to klucz do zdrowia, siły wewnętrznej, rozwoju i sięgania po większą świadomość życia.

Oto kilka innych korzyści z wybaczania:

Po pierwsze, gdy wybaczymy, to poczujemy się wolnymi od negatywnych odczuć. Przestaniemy myśleć o konkretnym wydarzeniu i o ewentualnej zemście.

Po drugie, wybaczając wychodzimy z pozycji ofiary. Ofiara nie ma mocy wewnętrznej, nie myśli o sobie dobrze.

Po trzecie, wybaczając dajemy sobie przestrzeń na to, by osoba, która nas krzywdzi mogła zmienić swój schemat, postępowanie i odczucia.

Po czwarte, proces wybaczania może pomóc nam dostrzec własne motywy postępowania i może pomóc nam w zrozumieniu drugiej osoby.

Ogromna rzesza ludzi, którzy poddali się  procesowi wybaczania twierdzi, że chowanie uraz albo żywienie nienawiści szkodziło im bardziej niż sama krzywda.

 

Jak skutecznie wybaczać?

Wybaczanie wiąże się z naszą decyzją. To my decydujemy czy chcemy wybaczyć czy nie.

Dlatego pierwszym krokiem do wybaczenia jest zadanie sobie pytania czy w ogóle chcemy wybaczyć. Jeżeli odpowiedź na to pytanie brzmi „nie”, to znaczy, że nie chcemy wybaczyć albo jeszcze nie jesteśmy do tego gotowi.

Aby móc rozważać wybaczenie, najpierw musimy uznać, że ktoś jest czemuś winny. Warto zadać sobie pytania czy w ogóle trzeba danej osobie coś wybaczać. Czy przypadkiem nie jesteśmy „sędzią”, który wedle własnych wytycznych ocenia osobę, która się zachowała w konkretny sposób? A może ta osoba miała dobrą intencję? Może się okazać, że to my tworzymy problem i wówczas powinniśmy raczej przebaczać sobie samemu.

Jak widzisz, proces wybaczania wymaga głębokiego zrozumienia. Nie można patrzeć na daną sytuację powierzchownie. Trzeba zastanowić się nad motywami danej osoby i starać się zrozumieć, co ją kierowało.

Pozwól, że zaproponuję kilka ćwiczeń, które pomogą nam wybaczać. Praktykuj te ćwiczenia jak najczęściej, aż staną się nawykiem.

1. Weź kartkę i długopis i zacznij opisywać krzywdę jaka Cię spotkała, opisuj wszystko, co przyjdzie Ci do głowy. Napisz, jak Cię zabolało dane zachowanie, co czujesz, jak bardzo jesteś zły. Wylej na papier całą złość i ból.

2. Napisz na kartcę, co od teraz będziesz robił, jak zmienisz siebie, co zależy od Twojej postawy, skoncentruj się teraz na sobie, a nie na osobie, która cię skrzywdziła i określ działania, które zechcesz podjąć w przyszłości.

3. Napisz list do osoby, która Cię skrzywdziła, opisz zachowanie tej osoby, następnie jak cię to dotknęło, a potem napisz, że wybaczasz tej osobie wszystko i że już jej nie obwiniasz. Jeżeli chcesz to możesz wręczyć ten list tej osobie.

4. Gdy ktoś zawini i sprawi ci ból, to za każdym razem powiedz do siebie: Wybaczam Ci.

5. Wyobraź sobie daną osobę, której chcesz wybaczyć. Posadź ją na krześle i zacznij z nią rozmawiać, a na końcu powiedz, że jej wybaczasz i że nie żywisz już do niej urazy.

Na koniec jeszcze mała rada. Pamiętaj o zasadzie małych kroczków. Staraj się wybaczać ludziom jak najczęściej. Zaczynaj od małych rzeczy. Gdy wprawimy się w małych sprawach, to łatwiej poradzimy sobie z dużymi.

26 komentarzy


  1. Nie twierdzę, że powinniśmy się mścić na innych za złe czyny, które nam wyrządzili, ale wg. mnie wybaczanie wszystkiego i wszystkim to jak pozwolenie na plusie sobie w twarz. Nie jestem jakimś mścicielem, ale nie pozwolę sobie, żeby ktoś bezkarnie krzywdził mnie lub moich bliskich. Skrzywdziłeś mnie lub moim bliskich? Bądź pewny, że przy najbliższej okazji nie odpuszczę Ci tego!
    Masa ostatnio opublikował..Czy kaski na rower powinny być obowiązkowe?My Profile

  2. Hmmm…moim zdaniem życie jest za krótkie, aby się gniewać. Owszem bywają takie przypadki, że ludzie bezkarnie krzywdzą, ale czy to powód aby nie odpuszczać?? Zawsze odpuszczam winy innych – w końcu każdy jest człowiekiem i może się mylić, może nim coś kierować itd. Jeśli osoba taka notorycznie krzywdzi mnie oraz moich bliskich – wybaczam i określam jej jasno, że nie dam jej szansy na kolejną krzywdę. Przez wybaczanie zawsze czułem się lepiej z samym sobą. Moje sumienie jest czyste i nie mam sobie nic do zarzucenia.
    Wirtualny Wojownik ostatnio opublikował..Przydatne aplikacje na Androida – Poznaj 8 Najbardziej pożądanych propozycji!My Profile

  3. Wybaczanie to szeroki temat. Pamiętam i chyba każdy tak ma w czasach szkoły, gdzie zawsze była zemsta. No bo jak można codziennie dawać się bić, opluwać, wyzywać itd. Ludzie są nienormalni, źle wychowani a wszystko płynie z góry od rodziców.

    Pozdrawiam
    Dominik ostatnio opublikował..Osiąganie celów – jak osiągnąć cel w życiuMy Profile

  4. Nie wszystko można i warto wybaczyć. Pewnych spraw się nie wybacza – to też rozwija i uczy na przyszłość.

    1. Jakich spraw nie powinno się wybaczać i dlaczego? Po co karmić się dodatkowo jakąś sprawą, która już się wydarzyła i na którą nie mamy już wpływu?
      Sławek ostatnio opublikował..Po co, dlaczegoMy Profile

  5. Z pewnością nie wszystko powinniśmy wybaczać bo możemy raczej wszystko. Niektóre z nich po prostu muszą być realizowane po woli i bez pośpiechu. To trudne komuś wybaczyć, ale jeśli już go przytulimy, przeprosimy i on nas to od razu czujemy się lepiej.
    Grzegorz ostatnio opublikował..O firmie BielbetMy Profile

  6. Wybaczać powinni wszyscy wszystkim. Ja wychodzę z założenia, że jak komuś się wybaczy to w przyszłości może spotkać nas to samo. Nie wiem na ile to działa, ale często ludzie nie potrafią sobie wybaczać.
    Dorian ostatnio opublikował..Rak Jelita GrubegoMy Profile

    1. W jakim sensie i gdzie jest ta granica? Wybaczać to nie zapominać ale to uzdrowić samego siebie od niepotrzebnego ciągłego pielęgnowania wyrządzonej mam krzywdy. To co karmiony rośnie, jak przestaniemy to karmić to zdechnie.
      Sławek ostatnio opublikował..Praktykowanie optymizmuMy Profile

  7. Większość ludzi nie potrafi sobie wybaczyć czy to z jednego powodu czy z drugiego ale też są takie czyny których po prostu nie można wybaczyć. Sądzicie że w przypadku jak ktoś by zamordował twoja siostrę, matkę czy kogoś z rodziny to byś wybaczył zabójcy na pewno NIE. Takie jest moje zdanie w tym artykule.

    1. Mam nadzieje, że dokładnie przeczytałeś artykuł. Wspominam tam, że wybaczanie to nie zapominanie oraz ze wybaczyć to znaczy przestać „żywić urazy”, żywić czyli karmić i się dodatkowo nakręcać. Dodam jeszcze, że wybaczanie to proces uzdrowienia nas samych, a nie winowajcy. W tym kontekście uważam, że powinniśmy wybaczać zawdze i jest to możliwe.
      Sławek ostatnio opublikował..Przestań się zamartwiaćMy Profile

  8. mam mieszane uczucia, ale to co opisałeś ma sens. Chyba muszę wrócić do medytacji i akceptacji życia. Pamiętam, że gdy to robiłem to o wiele łatwiej mi się żyło z ludźmi, a wszystko wydawało się takie doczesne i nie było sensu się gniewać nawet na najgorsze rzeczy tylko iść dalej.

  9. PO co jest Wybaczanie ? Dla spokoju wewnętrznego Tylko czy można wszystko wybaczyć ? Myślę że tak, jeśli się naprawde wierzy w miłość do drugiego człowieka.Można wybaczyć ale to nie znaczy zapomnieć
    marek.olszak ostatnio opublikował..Motywacja do pracyMy Profile

  10. Sławek, proponujesz wnikliwe podejście do sprawy. Wielu nadużywa pojęcia „wybaczyć” jakby był to jednorazowy, wielkoduszny gest i… załatwione. W przypadku znacznej krzywdy, nie da się pominąć aspektów zranienia, ofiary, chęci odwetu (która informuje o uczuciu bezsilności). Wybaczanie to stopniowe rozluźnianie zaciśniętego zgryzu wiecznej urazy bez gwarancji rekompensaty, jak zwróciłeś uwagę. Pewnie nie wszystko da się wybaczyć, jak to pojawiło się w komentarzach. Jednak zacięte trwanie w urazie pochłania mnóstwo energii i się psychologicznie nie opłaca: raz byliśmy skrzywdzeni, a potem odtwarzamy wciąż szkodliwą historię. Wydaje mi się, że w przebaczeniu pomaga uznanie, że świat sprawiedliwy nie jest i nie będzie.
    Kontrapunkt Psychoterapii ostatnio opublikował..Spieszmy się kochać… samych siebieMy Profile

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

CommentLuv badge