Odpowiedzialność za własne życie

Myślę, że pojęcie odpowiedzialności osobistej jest bardzo ważnym zagadnieniem w rozwoju osobistym. Unikamy odpowiedzialności za siebie i obwiniamy innych za to, co nas spotyka.

Odpowiedzialność za siebie jest niezbędna by poczuć wewnętrzną siłę. Kiedy oczekujemy by inni dali nam szczęście lub podnieśli poczucie własnej wartości, wyrzekamy się poczucia kontroli nad własnym życiem. Osoba odpowiedzialna za siebie jest wiarygodna. Nie jest od innych uzależniona.

Tylko biorąc odpowiedzialność za swoje myśli i działania człowiek czuje się silny i kompetentny na tyle, by radzić sobie z wyzwaniami jakie niesie życie. Ten kto nie bierze odpowiedzialności za realizację swoich pragnień, nie może czuć się skuteczny.

Co to znaczy przyjąć odpowiedzialność za siebie?

To uznanie, że my sami odpowiadamy za nasze wybory, uczucia i myśli. To zaakceptowanie tego, że to my wybieramy kierunek, w którym toczy się nasze życie. Gdy bierzemy odpowiedzialność za siebie, to jednocześnie zdejmujemy ją z innych.

Odkąd stajemy się dorośli sami decydujemy o tym, jak rozwinie się nasze poczucie wartości, jaki kierunek i sens będzie miało życie.

A co się dzieje, gdy nie przyjmujemy osobistej odpowiedzialności?

Ryzykujemy wówczas tym, że zaczyna zbytnio zależeć nam na uznaniu, akceptacji innych ludzi. Stajemy się wrogo nastawieni, źli i przygnębieni, gdy ktoś niesprawiedliwie nas potraktuje. Obawiamy się podejmowania ryzyka i decyzji. Paraliżują nas obawy i lęki. Odczuwamy nadmierne poczucie winy i wydaje nam się, że powinniśmy ciągle ratować i pomagać innym. Tracimy zaufanie do ludzi i czujemy się niepewnie.

Ryzykujemy przede wszystkim tym, że nasze życiowe przedsięwzięcia będą kończyły się niepowodzeniem, a nasze relacje z innymi ludźmi będą nieudane.

Ludzie, którzy nie biorą odpowiedzialności za siebie często powtarzają: ” to nie moja wina”, „niech ktoś inny to zrobi”, „życie jest niesprawiedliwe”, „kiedy w końcu skończą się moje problemy? Mam tego wszystkiego dość”, „To los, szczęście, polityka, chciwość, zazdrość, źli ludzie, i inne negatywne rzeczy mają większy wpływ na moją postawę niż ja”, „jak mogę być szczęśliwy, skoro przytrafia mi się to czy tamto”, „to ty jesteś winny mojej sytuacji”.

Ci, którzy nie przyjęli osobistej odpowiedzialności to ofiary losu, zrezygnowani, chronicznie źli, obwiniający innych, uparci i niezrównoważeni, pesymiści, umysłowo rozchwiani, wrogo usposobieni, agresywni ludzie.

Co jest potrzebne, aby stać się odpowiedzialnym za siebie?

Przede wszystkim trzeba uznać, że to my sami decydujemy, w jaki sposób reagujemy na ludzi, działania i zdarzenia w naszym życiu.

Trzeba pozbyć się złości, strachu, winy, nieufności i niepewności.

Nie możemy bać się ryzyka i narażania na zmiany. Musimy zdać sobie sprawę, że sami decydujemy, w jakim kierunku zmierza nasze życie.

Zachęcam Was, abyście zadali sobie kilka pytań.

Jak często twierdzisz, że inni zdecydowali o tym, kim jesteś dzisiaj? Jak łatwo jest ci obwiniać innych? Jak łatwo jest ci przyznać się do winy lub do popełnionych błędów? Jak łatwo przychodzi ci akceptacja tego, że to ty decydujesz o swoich uczuciach dotyczących negatywnych wydarzeń? Jak często użalasz się nad sobą? Z jakim powodzeniem pracujesz nad pozbyciem się złości, aby rozwijać się dalej w swoim życiu? Jakie przekonania uniemożliwiają przejęcie odpowiedzialności za siebie?

Pamiętaj, że sam tworzysz swoje życie, sam jesteś odpowiedzialny za to, co tworzysz. Nie istnieje nic poza nami, co mogłoby nas zranić lub uczynić z nas ofiarę.

2 komentarze


  1. Perls, znany z terapii Gestalt, zwykł zaczynać niektóre warsztaty słowami: „Jeśli ktoś tu zamierza zwariować, popełnić samobójstwo itp. to niech weźmie za to odpowiedzialność”. Innymi słowy: stanie się tu dla ciebie to, co chcesz, żeby się stało. Podobnie w życiu.
    Szczególnie zaciekawia mnie opór przed braniem odpowiedzialności. Podobnie, jak napisałeś, wzięcie odpowiedzialności wybija nam z ręki „oręż” obwiniania, tłumaczenia się, unikania. Ponadto konfrontuje nas z tym, że kiedyś, może u kresu życia albo w chorobie, będziemy musieli odpowiedzieć sobie na pytanie, co zrobiliśmy z własny życiem.
    Jan ostatnio opublikował..Poznanie siebie jako wartośćMy Profile

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

CommentLuv badge